شیراز و مرودشت چه زمانی به یاد پرویز دهداری میافتند؟

پرویز دهداری، اسطوره اخلاق و جوانمردی فوتبال ایران، از آن دسته شخصیتهایی است که نامش فراتر از افتخارات ورزشی، با اصول انسانی، صداقت و پایبندی به ارزشهای اخلاقی گره خورده است. مردی که بیش از آنکه به پیروزی در مستطیل سبز شهرت داشته باشد، به تربیت انسانهای بزرگ و ایستادگی بر سر اصول اخلاقی شناخته میشود.
در منطقه ۲۲ تهران، بلواری به نام پرویز دهداری نامگذاری شده است؛ اقدامی ارزشمند برای پاسداشت شخصیتی که جایگاه ویژهای در تاریخ ورزش کشور دارد. اما نکته قابل تأمل اینجاست که دهداری در سال ۱۳۱۲ در شیراز متولد شد و ریشه خانوادگی او به روستای گلدشت علیا در نزدیکی مرودشت بازمیگردد.
به بیان دیگر، شیراز زادگاه او و مرودشت سرزمین ریشههای خانوادگی این چهره ماندگار است؛ دو شهری که بیش از بسیاری از نقاط کشور با هویت و پیشینه او پیوند دارند.
دهداری تنها یک مربی فوتبال نبود. او معلم نسلی بود که آموختند اخلاق بر نتیجه تقدم دارد و اعتبار یک ورزشکار صرفاً با تعداد پیروزیها و جامهایش سنجیده نمیشود. چنین شخصیتهایی سرمایههای فرهنگی و اجتماعی یک سرزمین هستند و پاسداشت آنان نباید به مراسم سالگرد و یادبودهای مناسبتی محدود شود.
نامگذاری خیابانها و معابر شهری، یکی از ماندگارترین شیوههای حفظ حافظه تاریخی و معرفی الگوهای ارزشمند به نسلهای آینده است. هر نام بر تابلوی یک خیابان، بخشی از هویت فرهنگی شهر را روایت میکند و فرصتی برای آشنایی شهروندان با شخصیتهایی است که در تاریخ آن سرزمین نقشآفرین بودهاند.
از همین رو، انتظار میرود اعضای شوراهای اسلامی شهر و شهرداران شیراز و مرودشت، نامگذاری یکی از خیابانها یا بلوارهای شاخص این دو شهر به نام پرویز دهداری را در دستور کار قرار دهند.
این پیشنهاد نه صرفاً یک مطالبه ورزشی، بلکه ضرورتی فرهنگی برای پاسداشت مردی است که نامش با اخلاق، شرافت و جوانمردی در تاریخ فوتبال ایران ماندگار شده است.
وقتی تهران نام پرویز دهداری را بر یکی از بلوارهای خود نشانده، شایسته است شیراز و مرودشت نیز برای بزرگداشت فرزند این دیار گامی ماندگار بردارند.
فراموش نکنیم که شهرها تنها با بناهای تاریخی و پروژههای عمرانی هویت پیدا نمیکنند؛ بخشی از اعتبار هر شهر به نام انسانهای بزرگی است که از آن برخاستهاند و ارزشهایی که برای نسلهای آینده به یادگار میگذارند.
پرویز دهداری شایسته آن است که نامش نهفقط در تاریخ فوتبال ایران، بلکه بر تابلوی خیابانهای شیراز و مرودشت نیز ماندگار باشد.
