بازخوانی اقتدار تاریخی ایران در پاسخ به اظهارات روبیو

ایده دیوارنگاره جدید نصب‌شده در شیراز با الهام از سنگ‌نگاره بیستون شکل گرفته است؛ اثری تاریخی متعلق به حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح که در آن داریوش اول، نه تن از یاغیان و شورشیان را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.

این دیوارنگاره در واقع بازخوانی اقتدار تاریخی ایران و تأکیدی بر تداوم این اقتدار در دوران معاصر است. طراحان اثر، با توجه به اشاره‌های تاریخی مطرح‌شده در اظهارات روبیو درباره ایران، تلاش کرده‌اند با زبان هنر روایتی از تاریخ و اقتدار کشور ارائه دهند.

در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شده‌اند که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب تصویری با ارجاع به سنگ‌نگاره بیستون، بر مفهوم ایستادگی ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید دارد.

در سوی دیگر اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و یک چهره از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده می‌شوند. در روایت ارائه‌شده از این دیوارنگاره، این سه شخصیت نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران هستند: میدان، دیپلماسی و مردم.

قرار گرفتن آقای ذوالفقاری به‌عنوان نماینده حوزه نظامی در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این نگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل می‌گیرد. در این تصویر، دولت جدا از ملت دیده نمی‌شود؛ بلکه مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جدایی‌ناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران معرفی شده‌اند.

همچنین جمله‌ای که در ادامه این اثر آمده، برگرفته از توییت آقای محسن رضایی است. این جمله با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید می‌کند.

بر اساس توضیح ارائه‌شده درباره این اثر، هدف از خلق دیوارنگاره صرفاً پاسخ‌گویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی نیست. طراحان آن تلاش کرده‌اند با تکیه بر یک نماد تاریخی ماندگار، پیوند میان گذشته و امروز ایران را نشان دهند و یادآور شوند که اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم، ریشه‌هایی عمیق در تاریخ این سرزمین دارند.

به این ترتیب، دیوارنگاره جدید شیراز با کنار هم قرار دادن عناصر برگرفته از سنگ‌نگاره بیستون و چهره‌ها و نمادهای معاصر، روایتی تصویری از استمرار مفهوم اقتدار در تاریخ ایران ارائه می‌کند؛ روایتی که در آن میدان، دیپلماسی و مردم در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.